MoeinOnline

خب اگه خدا بخواد كه میخواد ، میخوام یخورده راجع به نی بنویسم
نی یه ساز بادیه
قدیمی ترین ساز كشف شده ی ساخته ی دست بشره و تنها سازیه كه با آدم حرف میزنه
یعنی زبونش با زبون آدم همخونی داره
اینكه میگن قدیمی ترین ساز بیشتر به علت این بوده كه اقوام قدیم گله دار و رمه دار و چوپان بودن و براشون غیر از كاربرد ذوقی و هنری ، كاربرد كاری هم داشته
در ضمن سخت ترین سازیه كه میشه یاد گرفت و وقتی یاد بگیری راحت ترین سازیه كه میشه باهاش هر چیزی زد
میشه یه مجلس عروسی راه انداخت و همه رو به وجد آورد یا همون موقع اشك ملت رو دراورد
تو سازهایی كه همنوازی میكنن صدای مشخص و تك و واضحی داره و كلا وسیله ی خوبیه برای پر كردن خلوت تنهایی و خلوت غیر تنهایی!
لااقل اصالتش از گیتار خیلی بیشتره كه شیش ماه زیر تختم خاك خورد
البته بازم دلیل نمیشه ، بالاخره هر كی یه سلیقه ای داره
اما نی همونطوری كه از اسمش پیداست از نی درست میشه!!
(قضیه ی چشم بسته غیب گفتنه)
نی رو می بُرند و بعد صاف میكنند و نی كه یك لوله ی توخالی شده است را دود می دهند و با فاصله های معین و استانداردی با میل داغ (یا یه چیزی تو همین مایه ها) سوراخ میكنند و بند های نی را میبندند
نی آماده شده ی معمولی كه در بازار موجود است هفت بند دارد و شش سوراخ
یك سوراخ در بند ششم بلافاصله بعد از آن یك سوراخ در بند پنجم و با كمی فاصله در همان بند دو سوراخ دیگر
دو سوراخ باقیمانده در بند چهارم یكی بلافاصله بعد از سوراخ های بند پنجم و دیگری سه انگشت بالاتر و درست در نقطه ی مقابل قرار دارد
قیمت نی از شش هزار تومان تا هشتاد هزار تومان و بسته به شخص سازنده و نقش مُهر او بر بدنه ی نی و درجه ی نی متغیر است (قیمتها در سال 1383 شمسی!)
معمولا نی پیشنهادی برای شروع تا مدت پنج الی هفت سال اول نی بیات ( سُل - sol ) است كه قیمت تقریبی آن بیست هزار تومان است
نی را بدون سه چیز نمیتوان یاد گرفت
1- نی 2- استاد 3- تمرین

شروع
1- برای دمیدن (نواختن ، نوازش) نی باید لبه ی آن را بین دو دندان جلو (ثنایا) قرار داد به طوری كه قطر دوار آن اگر راست دست هستید به سمت راست و اگر چپ دست هستید به سمت چپ باشد
2- با لبهای بالا و پایین باید نی را كاملا پوشاند تا هوای اضافی از نی خارج نشود (توجه داشته باشید كه ماتیك و روژ لبتون می ماله به لب نی و ...!)
3- در هنگام دمیدن در نی ، زبان كاملا ثابت و بدون حركت است
4- قرار دادن زبان و فرم آن دو حالت دارد اول آنكه نوك زبان زیر نی قرار بگیرد و دوم آنكه شكم زبان و پهنای آن زیر نی قرار بگیرد و این بستگی به خود فرد دارد كه چطور راحت تر باشد
5- زبان مثل ناودانی عمل می كند كه كارش هدایت هوا به درون نی است ، پس به هیچ وجه نباید هنگام دمیدن آن را تكان داد
6- نباید به زبان حالت عضلانی و سفت داد یا خیلی شل كرد و یا به طرفین كشاند (حالت عادی و ریلكس)
7- زبان به نوك دندانهای فك پایین چسبیده و یك یا یك و نیم سانت از زبان زیر نی قرار میگیرد و از یك طرف به درون نی می دمیم تا صدا استخراج شود
8- باید روبروی آینه تمرین شود تا خود را دید! (مهم)
9- نی را باید كاملا خوش فرم و خوش استیل و خوش تیپ گرفت!!
10- زبان نباید از حد دندان به بیرون تجاوز كند
11- زبان باید طوری قرار بگیرد كه مانع ورود هوا به درون نی شود
12- از نزدیك ترین جای دهان باید خیلی راحت و آسوده در نی دمید!!
فقط یه نكته
اگر جلسه ی اول سرتون گیج و چشمتون سیاهی رفت در اثر زیاد فوت كردنه و تموم شدن انرژی و اكسیژن مغزتون!!
فقط بذارینش كنار و یه كم استراحت كنین...
خلاصه اینكه تا نگیرید دستتون هیچكدوم از اینا رو نمیفهمین
ساز خوبیه برای همیشه هم میمونه
سبكه و حمل و نقلش هم راحته و مثل گیتار آدم رو از كت و كول نمیندازه
خلاصه من كه خوشم اومده

پاینده باشید و سلامت

ارسال به

آقا به جان خودم این شوخی نیست و برای شوخی هم نمی نویسم. فقط یه نمه ایجاد معمای شیطانی كرد و به نظرم جالب اومد، اینكه، کافیه دکمه های CTRL+A روی کیبرد رو فشار بدین تا از توی این عکسهای به ظاهر بی ریخت یه سری غول بی شاخ و دم بیاد بیرون.

این عکسها خیلی با حال بودن، یه مدت پیش دیده بودمشون ولی خیلی دلم میخواست خودم هم بتونم درست کنم. حالا که به تکنولوژیش دست پیدا کردم برام ور رفتن با هاش خیلی لذت بخشه، بخصوص که میشه همه چی توی یه عکس به ظاهر ساده مخفی کرد.

!! توجه کنید که این عکسها اگه با اکسپلورر کار کنید و CTRL+A (منظورم نگه داشتن دکمه کنترل روی کیبرد و فشار دادن کلید A هستش که منجر به انتخاب شدن متن و عکسهای صفحه میشه) رو فشار بدید دیده میشن، من با FireFox امتحان کردم و جواب نداد، توی برنامه های دیگه تست نکردم.

در پست های بعدی طریقه درست کردنشون رو نشونتون میدم تا حال بنمایید!!

ارسال به

در چند پست اخیر مقدمات ویژوال بیسیك رو با هم مرور كردیم. حالا میتونید بقیه ماجرا رو از اینجا ادامه بدین.

توی این سری مطالب میخواهیم با هم یه پروژه كوچولو رو از اول تا آخر دنبال كنیم. اولین پروژه‌ای كه با هم می‌نویسیم، خیلی ساده است. یك برنامه شبیه ماشین حساب كه تنها كاری كه میكنه اینه كه دوتا عدد رو وارد میكنیم و عملیات ریاضی مثلا جمع و تفریق رو روش انجام میده. اگه حاضرین ادامه بدیم.

اول از همه كه باید ویژوال بیسیك رو اجرا كرد و از صفحه انواع پروژه «Standard EXE» رو انتخاب كنید.

همونطور كه قبلا هم گفتیم، پنجره اصلی ویژوال بیسیك با یك فرم خالی باز میشه. خوب، برای شروع بیاین قیافه اصلی برنامه رو طراحی كنیم. برای این ماشین حساب ساده، به دوتا محل برای تایپ كردن عدد و فعلا یك دكمه برای جمع كردن عددها و یك جا هم برای نشون دادن نتیجه جمع دو عدد احتیاج داریم.

نكته: یك روش خوب در برنامه نویسی اینه كه یواش یواش قسمتهای مختلف برنامه رو كامل كنیم. مثلا ما كه میخواهیم ماشین حساب بنویسیم كه هم جمع انجام بده و هم تفریق و ... نباید از اول همه این قسمتها رو باهم نوشت. میشه اول یك قسمت رو نوشت و آزمایش كرد، بعد قسمتهای دیگه رو بهش اضافه كرد.

خوب، من از جعبه ابزار سمت چپ صفحه «Text box» رو انتخاب میكنم (با یكبار كلیك كردن بر روی آن) بعد روی فرم برنامه شروع میكنم به كشیدن یك كادر متن. سعی میكنم كه اندازه و قیافه مناسبی پیدا كنه. بعد یك كادر دیگه به همون اندازه زیر اون اضافه میكنم. تا حالا قیافه فرم من بصورت زیر در اومده. قیافه فرم شما چه شكلی شده؟

دوتا كادر Textbox اندازه هم زیر هم بكشید.

بعد یك دكمه برای عمل جمع كنارشون اضافه میكنیم و یك كادر هم برای نشون دادن نتیجه عمل جمع. من این كارها رو كردم و نتیجه رو میتونید در زیر ببینید.

این هم شد قیافه برنامه

آخه شما بگین این هم شد قیافه، بیاین همین قیافه كه نوشتیم رو امتحان كنیم. برای اجرای برنامه‌ها توی ویژوال بیسیك كافیه دكمه «F5» روی كیبرد رو بزنید یا از نوار ابزار بالای صفحه دكمه اجرا رو بزنید.

 كلی بزك و تزیین لازم داره. اول از همه به دوتا كادر كه اول كشیدیم نگاه كنید، داخلشون نوشته Text1 و Text2. این متنهایی كه داخلش نوشته، متنهای پیشفرض خود ویژوال بیسیكه و ما نمیخوایم اینا اینجا باشن.
برنامه رو ببندید (با زدن دكمه X بالای برنامه یا زدن دكمه توقف در ویژوال بیسیك) و بر روی كادر متن اولی (Text1)  كلیك كنید. اینطوری پنجره خصوصیات كه سمت راست ویژوال بیسیك قرار گرفته، خصوصیات مربوط به Text1 رو نشون میده. توی این لیست به این بلند بالایی كه میبینید، اگه یه كم پایین برین، اون آخرهای لیست یك خصوصیت داره به اسم «Text» كه متن داخل كادر رو تعیین میكنه. برای اینكه این كادر خالی بشه كافیه هرچی داخل خصوصیت «Text» اون نوشته رو پاك كنید.

این كار رو برای «Text2» و «Text3» هم انجام بدین.

بعدش روی دكمه‌ای كه گذاشتیم (همون «Command1» رو میگم) كلیك كنید و توی خصویاتش دنبال «Caption» بگردین. می‌بینید كه مقدار این خصوصیت برابر «Command1» قرار داده شده. چون ما میخوایم این دكمه كار عمل جمع رو انجام بده، پس لازمه یك اسم با معنی بهش بدیم كه كسی كه با این برنامه كار میكنه، بفهمه این دكمه قراره چیكار كنه. پس برای این برنامه بهتره اسم این دكمه رو یه چیزی مثل «Add» یا «Jam Kon» یا «جمع» قرار بدیم.

من «Caption» دكمه رو گذاشتم «جمع كن» و «Text» تمامی كادرهای متن رو پاك كردم.

نكته: جالبه كه هم دكمه و هم كادر متن یه خصوصیت دارن كه متنشون رو نشون میده ولی اسمهاشون فرق میكنه و همونطور كه دیدیم خصوصیتی كه متن یك كادر متنی ساده رو تعیین میكنه «Text» و خصوصیتی كه نوشته روی یك دكمه رو تعیین میكنه «Caption» هست.
این توی ویژوال بیسیك تقریبا یه قانونه. هر متنی كه كاربر موقع اجرای برنامه بتونه تغییر بده توی خصوصیت «Text» قرار میگیره و هر متنی كه فقط جنبه نمایشی داشته باشه و برنامه نویس فقط بتونه اون رو تغییر بده داخل خصوصیت «Caption» قرار داره. در این مورد بعدا بیشتر صحبت میكنیم.

برای شروع بیاین یكی دوتا كد رو تست كنیم.
توجه كنید كه اصلا نمیخوایم این دستورها رو كامل یاد بگیریم، فقط میخوایم یكی دوتا اصل برنامه نویسی و قالب كدهای ویژوال بیسیك رو ببینید. همین.

حالا روی دكمه دوبار كلیك كنید (بابا، همون دابل كلیك خودمون) تا به قسمت كد نویسی بریم. الان كه توی قسمت كد نویسی هستیم، باید خود ویژوال بیسیك دو خط كد رو بطور اتوماتیك اضافه كرده باشه.

كافیه هر كدی كه دلمون میخواد  هنگام فشار داده شدن دكمه «Command1» اجرا بشه رو بین این دو خط بنویسیم. دقت كنید كه این كدی كه نوشته، «Command1_Click» هست یعنی وقتی این تیكه از كد اجرا میشه كه «Command1» كلیك شده باشه. بین این دو خط بنویسین:

حالا برنامه رو اجرا كنید و روی دكمه كلیك كنید، باید یك صدای بیپ با هر بار كلیك كردن روی دكمه شنیده بشه.
برای اینكه برنامه یك كم باحال تر بشه، كد زیر رو جایگزین كد قبلی كنید و برنامه رو اجرا كنید و روی دكمه «جمع كن» كلیك كنید.

نتیجه جالبه، یك كادر باز میشه و توش مینویسه «سلام» و یك دكمه «OK» داره كه باید كلیكش كنید تا بسته بشه.

تنها چیزی كه لازمه فعلا بدونید، دستور «MsgBox» هست كه مخفف «Message Box» بوده و هرچی جلوش باشه رو توی یك كادر نشون میده.

حالا بیاین به‌جای اینكه هر دفعه كه روی دكمه كلیك میكنیم همینطوری خنگول‌آبادی سلام كنه، بیاد و متنی كه داخل كادر متن اول قرار داره رو بنویسه.

اگه كد بالا رو بنویسید و برنامه رو اجرا كنید، بعد داخل كادر متن اولی یك چیزی تایپ كنید، بعدش دكمه «جمع كن» رو فشار بدین، میبینید كه همون چیزی كه توی كادر متن نوشتیم رو نشون میده.

این یك كد خیلی قشنگه، دقت كنید ما چیكار كردیم، اگه از  مثال قبل یادتون باشه، ما جلوی «MsgBox» هرچی تایپ میكردیم اون هم عینا نشونمون میداد، حالا ما جلوش نوشتیم «Text1.Text» رو نشون بده. قبلا دیدیم كه كادرهای متن یه خصوصیت دارن به اسم «Text» كه كاربر هرچی توش تایپ كنه توی این خصوصیت قرار میگیره.
برای این برنامه ما هم همین رو میخوایم یعنی میخوایم خصوصیت متن این كادر متن رو نشون بدیم، پس باید یجوری به این ویژوال بیسیك بفهمونیم كه خصوصیت «Text» این كادر خاص رو به ما برگردونه. چون ما دوتا كادر متن دیگه هم داریم، از كجا بهش بگیم متن كدوم یكی رو میخوایم؟
برای این كار كافیه اسم اون كادری رو كه میخوایم اول تایپ كنیم وبعد با یه نقطه اون خصوصیت رو جلوش بنویسیم. اینطوری مقدار اون خصوصیت به دست میاد. پس ما برای این مثال نوشتیم «Text1.Text» یعنی مقدار خصوصیت «Text» از كادر «Text1» رو به ما بده.

خوب دیگه فكر كنم مقدمه چینی بس باشه، بریم سراغ كد نویسی برای برنامه جمع

با اینهمه جفنگیاتی كه قبلا گفتم دیگه فكر نكنم چیزی لازم باشه و یه راست میریم سراغ كد برنامه. پس كافیه با دوبار كلیك كردن بر روی دكمه وارد قسمت كد نویسی بشین و كدهای زیر رو بنویسین:

حالا قبل از اینكه برنامه رو تفسیر كنیم، اجراش كنید ببینید چجوری كار میكنه؟ موقعی كه اجراش كردین، توی كادر اول یه عددی مثلا 10 وارد كنید، توی كادر دوم هم یه عدد دیگه مثلا 20 وارد كنید و دكمه «جمع كن» رو بزنید.

میبینید كه جمع دوعددی كه توی كادر اول و دوم نوشتین رو نشون میده. حالا بریم سراغ تفسیر كد كه هم اجر دنیوی داره و هم اخروی.

توی خط اول، عبارت «Text1.Text» چیزی كه داخل كادر اول تایپ شده باشه رو بر میگردونه، ولی ما از كجا میتونیم مطمئن بشیم كه این چیزی كه تایپ كرده عدده؟! شاید یك بیكاری پیدا شد و به جای عدد یه جمله تایپ كرد، اونوقت چی؟ خوب با دستور «Val» هر چیزی كه داخل كادر باشه رو به عدد تبدیل میكنیم. مثلا اگه ما تایپ كنیم 10 كه مقداری كه دستور «Val» برمیگردونه همون 10 خواهد بود ولی اگه تایپ كنیم «Salam» مقدار 0 بر میگردونه.
این مقداری كه دستور «Val» تولید میكنه، ریخته میشه یك جای حافظه و اسمش رو میزاریم « a » كه بعدا بتونیم باهاش كار كنیم. (فرض كنید توی یك قوطی ریختیم و روش نوشتیم a  و گذاشتیم توی یخچال كه بعدا استفادش كنیم)

دستور خط دوم هم عین خط اوله، تنها تفاوتش اینه كه مقدار عددی كه داخل كادر دوم تایپ شده رو میریزه توی یه قوطی به اسم « b »

خط بعدی كار جالبی میكنه، مقدار خصوصیت «Text» كادر متن سوم (Text3) رو برابر مجموع a و b قرار میده. ببینید جالب نیست؟ شما میاین a + b رو میریزن داخل خصوصیت «Text» كادر متن سوم.

خط چهارم دیگه كاملا مشخصه، مجموع دو عدد وارد شده رو با یك «Message Box» نشون میده.

اینطوری میشه كه یه ماشین حساب برای جمع ساخته میشه. میتونید همین برنامه‌ای كه اینجا نوشتیم رو بصورت كامل از اینجا دانلود كنید.

این برنامه با یك كم تغییر كوچولو میتونه به یه برنامه كامل تبدیل بشه و چهار عمل اصلی رو انجام بده. فكر كنید ببینید میتونید خودتون درست كنید.

راستی اگه چیز قشنگی درست كردین، حتما برای من به ایمیل «INFO [at] MOEINONLINE.NET» بفرستید همینجا به اسم خودتون زیر این مقاله اضافه میكنمش. هر كی هم بتونه قشنگتر و كاملتر درست كنه یه آب‌نبات چوبی جایزشه.

ارسال به